Kerknieuws

Waar denkt u aan bij onvoorwaardelijke liefde?

Kerk in Actie denkt aan de liefde van een moeder voor haar kind. Een moeder zal haar kind altijd beschermen. Of ze nu in Syrië de verschrikkelijke burgeroorlog probeert te overleven, in een dorp in Oeganda voor een veilig thuis zorgt of in Nederland de eindjes aan elkaar knoopt.

Schrijfwedstrijd

Het Nederlands Dagblad is in deze veertigdagentijd ook bezig met onvoorwaardelijke liefde. Ze zijn op zoek naar uw verhaal over liefde zonder voorwaarden. Schrijven is namelijk een manier van bezinnen, passend voor deze tijd. Door uw verhaal op papier te zetten kunt u meedoen met de schrijfwedstrijd  die georganiseerd wordt door het Nederlands Dagblad, Royal Jongbloed en Dag6.

Wilt u meedoen aan de schrijfwedstrijd? Mail dan naar: 40dagenschrijven@nd.nl. Door in te schrijven wordt u wekelijks op de hoogte gehouden van de schrijfwedstrijd en ontvangt u tips en ondersteuning bij het schrijven. Verhalen die worden ingestuurd voor 31 maart worden door een jury gelezen en maken kans op een prijs. Meld je aan via deze link. 

Liefde voor ouders

Op welke manier kun u nog meer invulling geven aan de veertigdagentijd? De veertigdagentijd is een tijd van bezinning die ieder op zijn eigen manier beleeft in deze postmoderne tijd. Het thema van de veertigdagentijd van Kerk in Actie is´Onvoorwaardelijke liefde´. Liefde die je niet verdiend, liefde die vanzelfsprekend is en liefde die geen voorwaarden kent.

Kerk in Actie staat in deze tijd stil bij moeders, vaders, verzorgers én grootouders in alle delen van de wereld die de ruggengraat van de samenleving vormen. Door hun inzet krijgen hun kinderen én hun gemeenschap nieuwe hoop en kracht. Kerk in Actie ondersteunt deze mensen zodat zij door kunnen gaat met hun goede werken.

Lees hier meer over hoe u kunt bijdragen in deze veertigdagentijd.

 


Biddag belangrijke dag van bezinning voor minister Carola Schouten

Minister Carola Schouten van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit is zich als geen ander bewust van de relevantie van biddag voor gewas en arbeid op 14 maart. "Juist in de land- en tuinbouw en de visserij leeft de betekenis van bid- en dankdag volop. Het doet ons beseffen dat het werk van onze hand gezegend moet worden, dat we afhankelijk zijn en in veel opzichten kwetsbaar."

"Het vieren van biddag vind ik een waardevol moment. Op deze dag probeer ik stil te staan bij hoe bevoorrecht we zijn in Nederland met zoveel welvaart. Op 14 maart hoop ik een kerkdienst te bezoeken en daaraan voorafgaand met anderen soep uit te delen, gemaakt van producten die anders worden weggegooid. We hebben in Nederland een ongekende overvloed aan eten en beseffen mijns inziens niet altijd voldoende hoe rijk we daarin gezegend zijn.

Sinds oktober 2017 mag ik minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit zijn, en dat vind ik een groot voorrecht. Een sector waar zoveel mensen iedere morgen voor dag en dauw opstaan om hun werk te doen en ons van eten en drinken te voorzien. Daar heb ik groot respect voor.

Volgens mij zijn biddag en dankdag niet voor iedereen een bekende feestdag en dat geeft een mooie aanleiding om uit te leggen wat het waardevolle ervan is deze dagen te vieren. Juist in de land- en tuinbouw en de visserij leeft de betekenis van deze dagen volop. En met reden. Het doet ons beseffen dat het werk van onze hand gezegend moet worden, dat we afhankelijk zijn en in veel opzichten kwetsbaar. Een oogst kan mislukken, zware regenval kan desastreus uitpakken voor de oogst, het risico van dierziekten kan het bedrijf teisteren, een bedrijf kan failliet gaan of zorgen hebben over een goede opvolging. De boeren en vissers die ik vaak spreek weten er alles van.

Maar ook voor mensen die niet op de boerderij of in de visserij werkzaam zijn is biddag relevant. Biddag is een dag van bezinning om ons afhankelijk te weten van Gods leiding over ons leven en Hem te vragen om een zegen over het werk van onze handen. In mijn werk als minister weet ik me ook gedragen door de kracht die ik ontvang om dit mooie en zware werk te doen. Ik zou het niet zonder die kracht kunnen doen."

- Carola Schouten

Lees ook:

(Foto: RVD)


Koken met kookdominee Han Wilmink. Vreugde op het menu!

Enkele uren hebben ze met z'n veertienen gekookt. In het zaaltje naast de riante keuken van 't Laag zijn de tafels gedekt. De eters zitten vol verwachting klaar. Je krijgt tenslotte niet elke dag een 'Romeins ei uit het jaar nul' op je bordje. Een lange man gaat zo staan dat hij iedereen kan zien en stelt zich voor: "Fijn dat jullie er zijn. Ik ben Han Wilmink, de kookdominee. Met een k. Niet met een c."

Voor de journalistieke toeschouwer is het een chaos in de keuken. Iedereen is wel ergens mee bezig. Kookdominee Han Wilmink en Jan Broekhuijsen lopen van de ene kookplaat naar de andere en houden ondertussen het oog op de werkbank waar allerlei voorbereidingen plaats-vinden. Denkend aan de kookprogramma's op TV dringt de gedachte zich op aan de chef-koks met hun brigade. Hoe zou zo'n brigade heten als de chef-kok een dominee is? Discipelen wellicht? Qua aantal klopt het wel.

In het zaaltje naast de keuken staan inmiddels de tafels gedekt. Nou ja, de glazen moeten er nog bij en de servetten moeten nog gevouwen. Glazen? Er zijn niet genoeg limonadeglazen! Jan Broekhuijsen roept: "Jawel hoor! Ruk maar een andere kast open." Han Wilmink inspecteert de keuken en vindt dat het tijd is om weer wat orde te krijgen: "Dames, nu eerst de werkplek even schoonmaken!" Er zijn ook mannelijke kokers bij, maar die vallen gemakshalve ook onder het begrip 'dames'.

Bij de ingang zit dominee Anne Verbaan achter een tafel, met een namenlijst en een grote envelop. De eters beginnen binnen te druppelen en die moeten wel even geregistreerd worden en wat minstens zo belangrijk is: ze moeten even betalen. Die grote envelop mag natuurlijk niet leeg mee terug. Ze is helemaal blij. De activiteiten in het kader van de maand van de spiritualiteit zijn goed bezocht. Het is allemaal laagdrempelig. Je loopt gemakkelijk naar binnen. Heel bijzonder: je ziet er ook mensen die je niet elke zondag ziet. Heel goed om dit soort activiteiten te hebben waarmee de kerken naar buiten gaan, de maatschappij in.

Een mevrouw die bij dominee Verbaan komt betalen, fluistert: "Wat lastig om 't Laag te vinden. Ik wist helemaal niet waar dat is..." Ja, de Oude Kerk in het centrum wist ze wel! Nee, nu is het duidelijk: tussen de Wilhelminaschool en de Bieb. Als de voorgerechten klaar staan, leest Han Wilmink een Keltisch gebed waarin gedankt wordt voor alle handen die dit mogelijk maakten, van zaaien en oogsten tot koken en opdienen. Dan is het: eet smakelijk!

Bron: Bennekoms Nieuwsblad

Bijbels koken


Kosters Piet en Janny Sjonger-Eitens uit Friens: ‘Die vijftig jaar waren zo voorbij’

De kerk boenen, bomen snoeien, graven delven, koffie zetten. Piet en Janny Sjonger draaien er hun hand niet voor om. Het kostersechtpaar is al vijftig jaar verbonden aan het kleine kerkje in Friens. En als het aan hen ligt, stoppen ze nog lang niet.

‘Wolkom’ staat er op een bord bij het huis van Piet (74) en Janny (72) Sjonger in Friens, een dorp met 85 inwoners onder Leeuwarden. En welkom voel ik me bij de begroeting, de koffie met cake én de uitnodiging om mee te eten - zuurkool. We praten over vijftig jaar kosterschap. “Lees straks maar even de instructie die we bij onze aanstelling kregen”, zegt Piet bij de koffie. “Een lijstje met zeventien punten. Er is heel veel veranderd in al die jaren.” Ondertussen schilt hij de aardappels, een hele pan vol.

Op 19 september 2017 vierden Piet en Janny met een receptie dat ze vijftig jaar geleden werden aangesteld als koster van de hervormde kerk in Friens. Veel betaalde het niet. Dat gaf niet, Piet werkte bij de gemeente Boornsterhem als medewerker buitendienst. Vijfhonderd gulden was de jaarlijkse gage voor de koster, plus vrije woning in het kostershuis. Licht en water kwam voor eigen rekening. De instructie van de hervormde gemeente van Idaard, Aegum en Friens vermeldt als eerste dat de koster gehuwd moet zijn en zo mogelijk tot de Hervormde Kerk moet behoren.
Aan het eerste deel van de eis voldeed de koster, aan het tweede niet. Piet en Janny zijn geen van beiden lid van de kerk. Voor de kerk was dat blijkbaar geen probleem. Voor de Sjongers ook niet. “De kerk maakt hier een wezenlijk onderdeel uit van het dorpsleven. We hebben liefde voor de kerk.”

Veel veranderd

Ook aanwezigheid van de koster bij alle godsdienstoefeningen en kerkelijke bijeenkomsten zoals catechisatie en zondagsschool was een vereiste, ‘van de aanvang tot het einde toe’. En hij was belast met alle hulpwerkzaamheden verbonden aan avondmaal, doop of huwelijksbevestiging. In geval van een huwelijksbevestiging of een kerkelijke bijeenkomst op een werkdag overdag kon de kerkvoogdij eventueel wegens loonderving een extra vergoeding toekennen. Voor schoonmaakartikelen voor ‘het schoonhouden van de kerk met inventaris, alsmede van de goten en dergelijke’ kreeg het kostersechtpaar jaarlijks twintig gulden vergoed. Het snoeien van de bomen, het schoonhouden van paden en sloten van het kerkhof, het hoorde er allemaal bij, evenals het ‘rondzeggen van kerkelijke belangrijke mededelingen’ langs gezinnen.
De meeste dingen gaan niet meer zoals vroeger, maar Piet en Janny houden nog altijd de kerk schoon, ontvangen de bezoekers van de kerk en zetten koffie. Daarnaast onderhoudt Piet het kerkhof. Hij heeft zelfs jarenlang de graven zelf gegraven, tot een hernia dat onmogelijk maakte.

Iedereen helpt mee

Het pittoreske kerkje van de hervormde gemeente (nu een streekgemeente) valt op in het slechts twee straten tellende dorp. En al staat de kerk een beetje aan de rand, ze wordt ervaren als de kern van de gemeenschap.
Elke derde zondag van de maand is er dienst in het kerkje, de andere zondagen in Roordahuizum of Idaard; Friens vormt met deze dorpen een streekgemeente. Meestal komen in Friens zo’n twintig bezoekers op de kerkdienst af, ook uit de andere dorpen. De zondag voor het interview waren het er zes. Piet: “We zijn maar om de tafel gaan zitten, dan vorm je voor je gevoel nog een gemeenschap. Ik heb er nog net geen koffie bij gehaald.”
Friens kan niet zonder de kerk, maar niet zozeer als plek om te geloven. Mensen hebben geen belang meer bij de preek, is de overtuiging van Janny. “Maar de betrokkenheid van de bewoners bij de kerk is onverminderd. Ze zijn gehecht aan de kerk: het is hún kerk en die moet blijven bestaan, ook al komen er op zondag niet veel bezoekers. Bij evenementen in en rond de kerk helpt dan ook iedereen mee. Er is veel gemeenschapszin. Pas is hier een baby geboren, dan krijgt het hele dorp een geboortekaartje. En we organiseren jaarlijks ‘Happen en stappen’, wandelen met het hele dorp en daarna met z’n allen boerenkool eten. De behoefte aan saamhorigheid is er wel.”
De kerk wordt ook gebruikt voor concerten, er is een prachtige akoestiek. “‘De Kast’ treedt hier weleens op, zo’n concert is snel uitverkocht. De kerk is er, gebruik ‘m dan ook.”

Onder de indruk

Piet en Janny hebben van alles meegemaakt in die vijftig jaar. “Ik kan er een boek over schrijven, echt waar”, vertelt Piet. “Niet dat het zo bijzonder was allemaal: het is het gewone leven zoals het zich voordoet, maar wij zijn overal bij. Je beleeft van alles, mooie en minder mooie dingen.” Bijzonder onder de indruk was hij toen jaren geleden een vrouw met haar armen gespreid tegen de kerkmuur geleund stond. “Ze gaf aan door de muur heen iets van steun te ervaren.” Piet gaf haar daarop de sleutel van de kerk, zodat ze naar binnen kon wanneer ze wilde. “Na een week of zes lag de sleutel weer in de brievenbus. Later hoorde ik dat ze ziek was en niet lang meer te leven had. Dat doet je wat.”
Ook van het overlijden van jonge mensen is het kosterspaar altijd stil. Janny: “Maar we hebben ook wel ruzies meegemaakt, zelfs bij begrafenissen. Alle menselijke emoties komen voorbij, je leert overal mee omgaan.”
Dat wil niet zeggen dat er geen dingen zijn die hen spijten. “We hebben prachtig avondmaalszilver met Delfts blauw, maar dat staat in de kluis. Er wordt gekozen voor modern en makkelijk servies. En de witte kleden blijven in de kast. Dat is jammer.” Ook het prachtige doopvont staat in de kluis. “Het is wat dat betreft een andere tijd, wij kunnen dat niet altijd mee beleven.”

Dagelijks in de kerk

Je zou denken dat ze heel wat dominees hebben meegemaakt in die vijftig jaar, maar dat is niet het geval. Het waren er twee: ds. H.J.E. Caron (1966-1981) en ds. A. Kobus (1982-2007). Tien jaar is de gemeente dus al vacant. Financieel heeft de hervormde gemeente het goed. Nu er sprake is van een streekgemeente is het de bedoeling dat er weer een predikant beroepen gaat worden.
Piet komt nog alle dagen in de kerk. “Ik houd ervan dat alles netjes en op orde is. Vroeger had ik de kerk altijd open. Dat was mooi, je kon zo naar binnen. Daar werd ook gebruik van gemaakt. Tegenwoordig mag dat niet meer, jammer is dat.”
Als het aan Janny en Piet ligt, blijven ze nog wel even doorgaan met het kosterschap. “We hebben het altijd met zeer veel liefde gedaan. Die vijftig jaar waren zo voorbij.”

Tekst: Janet van Dijk
Foto’s: Maarten Boersema

In de rubriek 'Steunpilaar' in het nieuwe magazine Petrus worden de mensen achter de schermen geportretteerd: de vrijwilliger die in duizend-en-een commissies zit, de organist die wekelijks de sterren van de hemel speelt, de koster die het gebouw op z’n duimpje kent. Meer verhalen lezen? Bestel Petrus nu gratis op www.petrusmagazine.nl.


Lijsttrekkers in kerken aan de tand gevoeld

De politiek, daar kun je als kerk beter niet je handen aan branden. Toch? Niet alle kerken denken er zo over. “Wij hebben een unieke invalshoek voor een debat: wat is je morele kompas als politicus?”

Langzaam wordt het zichtbaar in de verschillende dorpen en steden in Nederland: op 21 maart wordt er tijdens de gemeenteraadsverkiezingen weer gestreden om de gunst van de kiezer. Misschien wel door meer partijen dan ooit. Hoe verhoudt de kerk zich tot de politiek? De dominee zal niet gauw een stemadvies geven vanaf de preekstoel. Maar steeds meer protestantse gemeenten zien de verkiezingen wél als een uitgelezen mogelijkheid om de verbinding te zoeken met de gemeentelijke politiek.

Na aan het hart

In de gemeente Berkelland heeft een aantal predikanten de handen ineen geslagen, op initiatief van ds. Tinus Gaastra van de Protestantse Gemeente Ruurlo-Barchem. Vanavond organiseren zij in Neede een debat met alle lijsttrekkers. “We hopen met dit debat nieuwe mensen te interesseren voor de gemeentepolitiek, hen aan het denken te zetten over de verbinding tussen hun geloof en politieke thema’s. Daarom gaan we in debat over onderwerpen die de kerken traditioneel na aan het hart liggen: de zorg voor elkaar en voor de aarde waarop wij mogen leven.”

De kerken in Berkelland zijn niet de enige gemeenten die deze onderwerpen agenderen voor een debat. De Protestantse Kerk Amsterdam organiseert op 13 maart in de Noorderkerk een debat over onder andere eenzaamheid en kwetsbaarheid in de stad, en over de kloof tussen arm en rijk, autochtoon en allochtoon, en jong en oud. Maar volgens organisator Wilfred Scholten zit de toegevoegde waarde van een ‘kerkelijk georganiseerd’ debat niet alleen in de onderwerpkeuze. “We vragen tijdens het debat de lijsttrekkers van de politieke partijen - ook de seculiere - naar hun morele kompas bij het bedrijven van politiek. Die specifieke invalshoek is uniek ten opzichte van andere debatten die georganiseerd worden.”

Het morele kompas, onderliggende waarden - het zijn termen die steeds terugkomen. Ds. Tinus Gaastra: “Het onderwerp ‘zorgen voor’ leeft niet alleen bij partijen die zeggen zich te laten leiden door christelijke waarden. Dit soort waarden herkennen we in de programma’s van alle partijen. Tijdens het debat willen we ontdekken hoe de politieke partijen in Berkelland daaraan met hun keuzes invulling geven.”

Pleitbezorging

Er komen tijdens de debatavonden niet alleen politici aan het woord. De Protestantse Diaconie in Utrecht heeft voor haar debat op 21 februari heel bewust ook andere sprekers uitgenodigd. “We richten ons deze avond specifiek op het thema ‘wonen voor kwetsbare doelgroepen’”, vertelt directeur Dirk van den Hoven. “Met het debat hopen we bij te dragen aan het bewustzijn van de politieke partijen over de concrete werkelijkheid achter de cijfers. Daarom laten we tijdens de avond drie mensen aan het woord: iemand van het straatpastoraat, iemand van De Toevlucht - de nachtopvang voor ongedocumenteerden - en iemand van een huurdersvereniging. Op die manier geven we als diaconie invulling aan onze opdracht van ‘pleitbezorging’. Want diaconie gaat niet alleen over concrete hulp, maar ook om het aankaarten van knelpunten.” Uiteraard wordt de politieke partijen ook flink het vuur aan de schenen gelegd. “Naar aanleiding van de knelpunten die we laten zien, worden de partijen over hun standpunten bevraagd. Zo hopen we dat het voor de bezoekers aan het einde van de avond duidelijk is waar elke partij staat.”

Een van de debatten bezoeken?

Lees ook:


Hoe maak je een liturgisch bloemstuk in het teken van de liefde? Tjalina laat het zien

Het is een vak apart. Emotie oproepen door mooie bloemschikkingen met prachtige vormen en kleuren. Het thema van de kerkdienst laten terugkomen in de bloemen. In de protestantse gemeente Hurdegaryp doet Tjalina Toren dit al 50 jaar. Voor de veertigdagentijd 2018 heeft ze een serie gemaakt. En ze geeft een inkijkje.

Bij alle kerkelijke hoogtijdagen verzorgt Tjalina de bloemschikking in de kerk. Van Advent, veertigdagentijd tot Pinksteren, maar ook bijvoorbeeld bij de bevestiging van ambtsdragers. Ze houdt altijd rekening met het thema van het leesrooster. ¨Als ik teksten en thema weet, maak ik een klein krabbeltje met trefwoorden. En dan ga ik aan de slag,¨ vertelt Tjalina, ¨ik zoek altijd naar de link met de projecten van Kerk in Actie.¨ Zo maakt ze bijvoorbeeld in een van de weken van de veertigdagentijd een schikking met een Afrikaanse kookpot, als verwijzing naar Oeganda.

Hart van bloemen
Het thema Onvoorwaardelijke liefde van de Kerk in Actie campagne in de veertigdagentijd 2018 sprak Tjalina tot de verbeelding. Tjalina koos hiervoor een hart van bloemen. Deze komt iedere zondag van de veertigdagentijd terug in de schikking.¨Het andere deel van het bloemstuk pas ik aan op het thema van de zondag.¨ Het hart stelt de liefde voor, die nooit dooft. Het andere deel van het bloemstuk wordt iedere week als bloemengroet meegegeven aan een gemeentelid die wel een opkikker kan gebruiken. Iedere zondag neemt de predikant de betekenis van het bloemstuk mee in zijn preek. ¨Het is onderdeel van de liturgie,¨ vertelt Tjalina, ¨de schikking heeft ook weer betrekking op het thema van Kind op Zondag waar de kinderen mee bezig zijn.¨ Zo worden allerlei verbindingen gelegd en dat vindt ze ook het leuke aan dit werk.

Filmpje
In het onderstaande filmpje laat Tjalina zien hoe deze liturgische bloemschikking is gemaakt en wat de betekenis erachter is. 

Eenvoud
Tjalina Toren verzorgt de stukken altijd zelf. Nu al ruim 50 jaar. ¨Ik gaf les in bloemschikken en tuinbouw, en was al gewend om symboliek in bloemstukken te leggen. Voor mij voelde het als een logische stap om dit ook in de kerk te gaan doen.¨ Tegenwoordig geeft ze ook cursussen aan bloemschikgroepen van andere gemeenten. De kunst van een mooi bloemstuk is de eenvoud. Zo komt het thema van de dienst tot leven. ¨Een gedicht erbij kan ook, bijvoorbeeld uit de veertigdagentijdkalender van Kerk in Actie,¨ aldus Tjalina.

In de veertigdagentijd plaatsen we iedere week een nieuw filmpje met de bloemschikking van de volgende zondag op www.protestantsekerk.nl/pasen. Op deze pagina zijn ook tips en ideeën te vinden voor Pasen in uw kerk of in uw buurt.

Alle materialen van de 40dagentijd zijn te vinden op: www.kerkinactie.nl/40dagentijd

Meer over liturgisch bloemschikken: https://www.protestantsekerk.nl/themas/liturgie/eredienst/bloemschikken





Hoe organiseer je in de gemeente een gesprek over voltooid leven?

Voltooid leven is een actueel en tegelijkertijd kwetsbaar thema. Het raakt aan de grote vragen van leven en geloof. Juist daarom organiseren veel gemeenten een bijeenkomst rond dit thema. Zo ook in Ermelo, Doorwerth en Noordlaren.

Als predikant betrokken bij euthanasie

In 2017 was ds. Verbaan van de Oude Kerk in Ermelo betrokken bij de euthanasie van één van zijn gemeenteleden. Deze ervaring was de directe aanleiding om samen met de plaatselijke huisarts, tevens hospice arts en palliatief consulent, een bijeenkomst over het thema ‘voltooid leven’ te organiseren.

Extra mijl in het pastoraat

Er kwamen in Ermelo meer dan 150 mensen op deze bijeenkomst af. Een ongekend grote opkomst voor een bijeenkomst van het leerhuis. De huisarts hield een powerpointpresentatie over de invoelbaarheid van een euthanasieverzoek en presenteerde enkele cijfers rondom het overlijden in Nederland. Ook lichtte hij de mogelijkheden voor medisch handelen rondom het levenseinde toe.

Dominee Verbaan ging in op studies van dr. Els van Wijngaarden en dr. Frits de Lange en stelde vanuit enkele praktijkvoorbeelden de vraag naar de zin van de ouderdom. Daarnaast lag voor hem vooral de nadruk op de pastorale kant van dit thema.

Ds. Verbaan: “Voor mij betekent dit dat je in het pastoraat twee mijl moet meegaan, ook met hen die uiteindelijk na diepgaande gesprekken anders kiezen dan jij als pastor zou denken. Al Gods kinderen geldt immers, met woorden van de apostel Johannes (1 Joh 3:20): “God is groter dan ons hart”.

Verontrust gemeentelid

Voor de bijeenkomst in de protestantse gemeente Doorwerth-Heveadorp was een vraag van een verontrust gemeentelid de aanleiding voor het organiseren van een soortgelijke bijeenkomst als in Ermelo. “De kerk gaat toch niet mee in het wetsvoorstel van D66!?” Daarop besloot ds. Martin de Jong in samenwerking met de activiteitengroep van het pastoraat een bijeenkomst over dit thema te organiseren.

De Jong: “In het voorbereidende gesprek werd duidelijk, dat we onszelf niet direct als kerkelijke gemeente wilden uitspreken, maar dat we vooral ‘liefdevol nabij wilden zijn bij iemand met een doodswens of -verlangen’.“

Theater brengt onderwerp dichtbij

Een lokale huisarts gaf een informatieve lezing over verschillende medische en juridische mogelijkheden van levensbeëindiging. Daarna werden door acteurs van een trainingsbureau drie casussen rond het thema Voltooid Leven uitgespeeld en na besproken.

De Jong: “In de casussen werden de volgende situaties geschetst: een dochter bezoekt haar vader op de sterfdag van zijn vrouw/haar moeder. Zijn leven heeft na haar overlijden 10 jaar geleden nooit meer glans gekregen. Het mag wel stoppen. Een andere casus schetst een ouder stel. Zij is ernstig ziek en aan huis gebonden. Hij wil graag nog reizen. De impliciete afspraak om alles samen te doen, houdt hem tegen in zijn verlangen. Hoe lang wil zijn vrouw hem nog vasthouden? Kan haar dood hem niet bevrijden? Een derde casus draait om de pastorale begeleiding van een verlamde jonge man van 40. Ondanks allerlei behandelingen en begeleiding is de kleur van het leven verdwenen en ervaart hij het als zinloos. Hij kiest ervoor te sterven. Ze spreken samen over welke (pastorale) begeleiding nu voor hem wenselijk is.”

De 80 aanwezigen konden via een werkvorm hun mening geven of hun gevoel delen rond de desbetreffende situatie. Dit leverde persoonlijke en soms emotionele gesprekken op.

Geen debat, maar gesprek

Ook de protestantse gemeente Noordlaren-Glimmen gaat binnenkort over dit thema in gesprek. Het onderwerp is aangedragen door gemeenteleden tijdens het startweekend in september. De bijeenkomst is uitdrukkelijk ook bedoeld voor mensen die geen lid zijn van de gemeente.

De gemeente heeft Hans van Dam als spreker uitgenodigd. Hij is consulent hersenaandoeningen en gespecialiseerd verpleegkundige (neurologie), en heeft een boek geschreven over euthanasie. Van Dam geeft aan dat het tijdens de bijeenkomst ‘niet gaat om debat, maar om gesprek. Om wat mensen voelen, verlangen, waar ze bang voor zijn, welke uitwegen ze (niet) zien.’

Daarnaast zal de voorzitter van de kerkenraad ds. Anja Kosterman een aantal vragen stellen over het thema Voltooid Leven. De voorbereidingsgroep heeft bewust voor deze ‘interviewvorm’ gekozen, zodat de bijeenkomst ook een interactief karakter heeft.

Lees ook:


Vier verschillende veertigdagentijdkalenders

Vandaag begint de veertigdagentijd. Om deze tijd bewust te beleven, zijn veertigdagentijdkalenders een handig hulpmiddel. We zetten er vier voor u op een rij. Drie van gemeenten van de Protestantse Kerk: Eibergen, Zeist en Papendrecht. De vierde is van Kerk in Actie.

  1. Ontvang dagelijks een mailtje met inspirerende teksten en beelden
    ‘Laat je door Eveline en Marga inspireren’, kopte Berkelland Nieuws om deze mailservice van ds. Eveline Struijk (predikant van de Protestantse Gemeente Eibergen-Rekken) en Marga Peters (pastoraal werker van de parochie HH Twaalf Apostelen) onder de aandacht te brengen. "Ze kunnen je ondersteunen, om zo je eigen zoektocht te verdiepen", aldus het oecumenisch ingestelde duo. Belangstellenden kunnen zich opgeven bij Freek ten Berge door te mailen naar: oikomeneachterhoek@gmail.com.

  2. Haak aan bij de online community www.40dagentijd.org
    Veertig dagen een een online impuls via http://www.40dagentijd.org/. Lees, reageer en doe mee. Volgens de initiatiefnemers van de Noorderlichtgemeente in Zeist is de site voor iedereen die de 40dagentijd wil gebruiken om aandacht te geven aan iets anders dan gewoonlijk. Dit is het vijfde jaar dat deze gemeente dit organiseert.

  3. Volg de 40 dagen-bijbelstudie naar het boek Rechters
    De Bethlehemkerk in Papendrecht heeft voor deze veertigdagentijd een Bijbelstudie geschreven gebaseerd op het Bijbelboek Rechters. Volgens de initiatiefnemers is ‘op enkele grote namen -zoals Simson en Gideon- na, dit bijbelboek relatief onbekend. En dat terwijl de verhalen van de Rechters met weinig moeite naar het heden kunnen worden vertaald’. Nieuwsgierig geworden naar het Bijbelboek Rechters? Ga naar https://40dagenrechters.wordpress.com

  4. Download de veertigdagentijd app van Kerk in Actie
    Iedere dag in de veertigdagentijd een mooie tekst ontvangen via mobiel of tablet? Download de Kerk in Actie app. Een app met inspirerende teksten gedurende de veertigdagentijd die helpt om bewust toe te leven naar Pasen. Centraal staat de Kerk in Actie veertigdagentijdcampagne 'Onvoorwaardelijke liefde.

    > iPhone? Download de app hier
    > Android telefoon? Download de app hier

Vraag: Welke veertigdagentijdkalender gebruikt u? Praat mee op facebook.


40dagentijd: Onvoorwaardelijke liefde

Vandaag start de veertigdagentijd. De veertigdagentijd is de periode voor Pasen. Van oudsher is dit een tijd van inkeer, bezinning en gebed. Stilstaan bij het lijden van Jezus én bij het lijden van onze naasten, dichtbij en ver weg. De app van Kerk in Actie helpt om bewust toe te leven naar Pasen.

veertigdagentijd app

Iedere dag in de veertigdagentijd een mooie tekst ontvangen? Download de Kerk in Actie app. Een app met inspirerende teksten gedurende de veertigdagentijd die helpt om bewust toe te leven naar Pasen. Centraal staat de Kerk in Actie veertigdagentijdcampagne 'Onvoorwaardelijke liefde.

> iPhone? Download de app hier
> Android telefoon? Download de app hier 

Hierbij alvast een inspirerende tekst voor deze eerste dag van deze veertigdagentijd. 

Wij krijgen elkander lief

Wij krijgen elkander lief
als de bladeren van een boom
de aderen van een stroom
de letters van een brief.

Wij heten dezelfde naam
wij nemen dezelfde loop
langs groene oevers van hoop
wij hebben dezelfde stam.

De Vader heeft ons geplant
en de Zoon plant ons voort
de Heilige Geest legt het woord
van God in onze hand.

Uit: Liefde, uitgave van de Protestantse Kerk

 

Bekijk ook:


Valentijnsviering: een zegen voor iedereen

14 februari is bekend als dé dag van de liefde. Voor de protestantse Oosterkerk te Capelle aan den IJssel de reden om een speciale valentijnsviering te organiseren waar iedereen een zegen kan komen vragen over hun relatie.

Volgens ds. Ruben Schep is de aanleiding voor dit initiatief ‘de wens om een ritueel te bieden aan die mensen die niet beantwoorden aan het standaard plaatje dat met Valentijnsdag vaak naar voren komt, of waar we als kerk aandacht aan besteden’.

Schuld of schaamte

Schep: “We zien dat mensen in de kerk wel om een zegen over hun relatie vragen als ze voor het eerst trouwen. Steeds meer Nederlanders trouwen echter niet, of hebben meerdere relaties in hun leven. Vaak gaat dit gepaard met gevoelens van schuld of schaamte. Als kerk laten we hier een pastorale vraag liggen.”

Het is de eerste keer dat de Oosterkerk dit organiseert. Zowel ds. Schep als ds. Hoekstra gaan voor in deze viering. Ze hebben een liturgie ontwikkeld met een gezamenlijk begin en eind met in het hart ruimte voor stellen om na een kort gesprek elkaar beloften te doen en gezegend te worden.

Schep: “We vinden het best spannend. We weten niet hoeveel mensen hierop af komen. We hebben van een aantal stellen begrepen dat ze geïnteresseerd zijn en het voornemen hebben te willen komen, anderen twijfelen nog. “

Liefde en trouw

De predikanten hebben wel duidelijk gemaakt dat het in deze viering niet gaat om een huwelijkssluiting. “We willen mensen ritueel sterken en hen helpen vast te houden aan de liefde en trouw. We zien de zegen die we uitspreken dan ook niet zozeer goedkeuring van de relatie, maar wel als teken van Gods aanwezigheid in de liefde die zich soms niet houdt aan wat wij sociaal wenselijk vinden. Juist ook in gebrokenheid wil God met zijn genade aanwezig zijn. “ ‘Maar’, voegt Schep er direct aan toe: ‘de viering is ook bedoeld voor mensen die al jaren bij elkaar zijn en ‘gewoon’ opnieuw elkaar beloften willen doen en een zegen willen ontvangen.’

De dominee benadrukt dat er in de kerk geen harten en rozen zullen zijn. “We proberen het dit jaar voor het eerst uit en houden het wat klein. Wel wordt er na afloop champagne gedronken!”

Kijk ook naar:
> Boekje 'Liefde'
Boekje vol van liefde met passende citaten uit de Bijbel, uitspraken van 'mensen van naam’ en gedicht- en liedteksten van bekende schrijvers. Met mooie foto’s en beelden is het een prachtig cadeauboekje. Als u het nu bestelt, is het helaas niet meer op tijd voor Valentijnsdag, maar u kunt natuurlijk iedere dag iemand hiermee verrassen.

> Meer over de achtergronden bij Valentijnsdag
https://nl.wikipedia.org/wiki/Valentijnsdag

> Website van de Oosterkerk in Capelle aan den IJssel
http://deoosterkerk.nl/


Nieuws! > Kerknieuws / Nieuws / Agenda / Verbinding

Zoeken

Diensten!

Kerk aan Nic. Grijpstraat te GrijpskerkOp zondag 25 februari beginnen we om 09:30 in de kerk aan de Nic. Grijpstraat te Grijpskerk., waar dhr. J. de Vries uit Urk hoopt voor te gaan. Thema: 2e zondag veertigdagen


Overzicht kerkdiensten.

Laat de Bijbel spreken

Omzien naar elkaar

Noaberschap: uw ogen en oren zijn nodig! Laat via ons meldpunt weten wie extra aandacht en zorg nodig heeft.

backtotop