Kerknieuws

4+ maanden na de inwerkingtreding van de AVG

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8136/12/privacy480.jpg Op 25 mei dit jaar trad de AVG (de Algemene Verordening Gegevensbescherming, GDPR in het engels) in werking. In de media was er veel aandacht en ook veel gemeenten hadden veel vragen over de nieuwe privacy-wetgeving. Na meer dan 4 maanden na inwerkingtreding is nog niet alles duidelijk en zijn veel gemeenten nog aan het werk met de nieuwe wetgeving. Tijd voor een update:

Privacy-statements en verwerkingsregisters

De AVG veranderde met name veel rondom de manier waarop organisaties hun privacybeleid moesten vormgeven: er moesten privacy-statements worden gemaakt, een verwerkingsregister worden gemaakt en goed worden nagedacht over de vraag ‘waarom gebruiken/vragen we deze gegevens eigenlijk?’. Bij de dienstenorganisatie kwamen veel vragen en tips binnen over hoe hier mee om te gaan. Vanuit de dienstenorganisatie zijn ook diverse modellen ter beschikking gesteld die we op veel websites van gemeenten ingevuld tegenkomen.

Vragen over zieken en mailijsten

Tegelijkertijd kwamen er met de nieuwe wetgeving veel vragen op of we bepaalde zaken nog wel ‘mogen’ doen: mogen we nog namen van zieken noemen en voor hen bidden? Hoe zit het met de maillijst met activiteiten? Als kerk beantwoorden we deze vragen allereerst vanuit onze kerkelijke taak en betrokkenheid op mensen. Natuurlijk willen we daarbij ook aan de wet voldoen. De vraag of van de AVG een gemeente in een kerkdienst nog zieken mocht noemen kwam zowel in de pers, als via twitter volop in de aandacht. De Autoriteit Persoonsgegevens, die als toezichthouder in Nederland is aangewezen voor de naleving van de AVG, gaf aan dat kerken natuurlijk mogen bidden voor zieken en hun namen mogen noemen; dat hoort bij kerk zijn. Tegelijkertijd gaf de autoriteit aan dat wanneer deze gebeden openbaar op het internet te volgen waren (bijvoorbeeld door het online streamen van een kerkdienst of door de zondagsbrief online te zetten) er extra goed moest worden nagedacht over de privacy van betrokkenen. Tips van de dienstenorganisatie zijn om in zo’n geval bijvoorbeeld de stream even zonder geluid te zetten of om bijvoorbeeld alleen de voornamen te noemen.

Rechtszaken en claims

Vanuit de Autoriteit Persoonsgegevens en ook de rechtspraak zijn er claims op basis van de AVG toegekend. De Autoriteit legde een bank een dwangsom van 48.000 euro op vanwege het niet voldoen aan een inzageverzoek. De rechtbanken in Nederland laten een gevarieerd beeld zien: soms wijzen ze en claim toe, maar ook vaak genoeg wijzen ze claims nog af.

De landelijke kerk heeft enkele inzageverzoeken gehad. Ook bij de meeste kerken met wie de protestantse kerk samenwerkt in het CIO (Interkerkelijk Contact in Overheidszaken) blijven de verzoeken op basis van de AVG beperkt.

Heeft u tips of vragen?

Er blijven nog voldoende vragen rondom privacy leven: denk bijvoorbeeld aan vragen over de archieven. Vanuit het land sturen gelukkig kundige gemeenteleden veel tips over hoe zij omgaan met de wet, waardoor de informatie en de documenten op de website telkens kunnen worden verbeterd.

Heeft u een tip of een vraag over de AVG? Neemt u dan contact op met het landelijk dienstencentrum via het team van ondersteuning gemeenten (info@protestantsekerk.nl; (030) 880 1880). 

Gerelateerde links:


Vier gedachtekronkels rond pionieren

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8128/12/gedachtekronkels.jpg Denk je er wel eens over na om te gaan pionieren, maar zie je beren op de weg? In dit artikel wil ik vier veelgehoorde bezwaren om met pionieren te beginnen eens met je doorlopen in de hoop ze uit de weg te ruimen!

1. Pionieren moet vast heel grootschalig

In 2017 is er onderzoek gedaan naar de omvang van de op dat moment bestaande pioniersplekken. Daaruit kwam naar voren dat er bij de gemiddelde pioniersplek 44 mensen intensief betrokken waren (maandelijks of vaker). Er zijn pioniersplekken die groter zijn, maar wanneer je een pioniersplek start waarbij 20 mensen betrokken raken, dan is dat ook prima. Een pioniersplek hoeft dus niet een grootschalig project te zijn! Wanneer jij in een aantal jaar een gemeenschap van 20 personen weet te vormen is dat ook prima.

2. Pionieren kost vast heel veel geld

Pionieren kost geld. Maar het hoeft hierbij niet om enorme bedragen te gaan. Een pioniersplek kan prima draaien met een budget van bijvoorbeeld 2000 euro per jaar. Maar het kan ook voor minder. Dat hangt er vooral van af waar je het geld aan wilt besteden. Pionieren hoeft dus niet veel geld te kosten. Daarnaast is het van belang hoe je je budget opbouwt. Je kunt als pioniersplek creatief zijn in het kosten besparen, maar ook in het genereren van inkomsten. Op deze manieren vergroot je je mogelijkheden.

Bijdragen
Vanuit de landelijke kerk is in de eerste jaren een maximale bijdrage van �8.000 per jaar beschikbaar. De Maatschappij van Welstand kan �4.000 bijdragen. Aan beide bijdragen is de voorwaarde verbonden dat er lokaal minimaal �6.000 wordt bijgedragen. Bij een kleinere lokale bijdrage, zakken de andere bijdragen naar rato. Een grotere lokale bijdrage mag natuurlijk altijd.


3. Pionieren moet vast door de dominee gebeuren

Pionieren hoeft niet door de dominee of andere professionals in de kerk te gebeuren. Het mag natuurlijk wel, maar pionieren kan ook door ‘gewone’ gemeenteleden gedaan worden. Uit het onderzoek van 2016 bleek dat er in 17% van de pioniersplekken niemand uit het pioniersteam een theologische opleiding had gevolgd. Bij 53% van de teams was er iemand betrokken met een theologische opleiding op universitair niveau en bij 30% iemand met een theologische opleiding op HBO-niveau. Belangrijke overwegingen bij het betrekken van een professional in het pioniersteam zijn: Heeft hij of zij kwaliteiten die nodig zijn in het pioniersteam, bijvoorbeeld ondernemersgeest, of vakinhoudelijke kennis die nodig is? En kan zo iemand ook vrijgezet worden door de gemeente om uren in de pioniersplek te steken?

4. Pionieren moet vast een succes worden

Pionieren betekent dat je nieuwe ideeën gaat uit proberen om doelgroepen te bereiken die we als kerk op dit moment met het huidige aanbod niet aanspreken. En bij proberen hoort dat er soms ook dingen niet lukken. Pioniersplekken zijn experimentele kerkplekken die regelmatig slagen, maar ook wel eens falen. Dat hoort bij het leerproces. In het laatste geval proberen wij lessen te leren over wat er niet gelukt is, zodat we het een volgende keer weer beter kunnen proberen. We zien dus graag dat pionieren een succes wordt, maar falen hoort er bij en mag! Thomas Edison, de uitvinder van de gloeilamp, zei over zijn jarenlange experimenteren om uiteindelijk tot een werkende gloeilamp te komen: ‘Ik heb geen mislukking gekend, ik heb 10.000 manieren ontdekt waarop iets niet werkt.’

Geen bezwaren meer? En ben je enthousiast om te gaan pionieren? Neem dan eens een kijkje op www.lerenpionieren.nl of neem contact op met c.cevaal@protestantsekerk.nl.

Auteur: Christiaan Cevaal

Gerelateerd:
Nieuwe aanwas door pionieren


Diaconieën financieren Hospice Huizen (met video)

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8125/12/HospiceHuizen.jpg In Huizen kunnen mensen hun laatste weken of maanden doorbrengen in een ‘bijna thuis-huis’. De initiatiefnemers uit verschillende kerken hebben hier jaren aan gewerkt, in januari werd het Hospice Huizen eindelijk geopend.

Wie het hospice binnenkomt, ziet meteen hoeveel zorg er is besteed aan details. Op tafel staat een prachtige bos bloemen, aan de muur hangen zorgvuldig gekozen schilderijen, lichte gordijnen filteren het zonlicht dat door de grote ramen naar binnen schijnt. Qua sfeer herinnert niets aan het kinderdagverblijf dat hier oorspronkelijk was gevestigd.

“We zochten aanvankelijk naar een groot, statig pand, wat buiten het dorp”, vertelt Anja Voerman, één van de initiatiefnemers en nu zorgcoördinator. “Een ander hospice waarschuwde dat we niet moesten kiezen voor een plek te ver buiten de bewoonde wereld. Dat voelt voor mensen alsof ze weggestopt worden en er niet meer bijhoren. Dit pand staat midden in Huizen, midden in het leven.”

De diaconie van de hervormde gemeente Huizen nam het initiatief om een hospice op te richten, de diaconie van de protestantse gemeente Huizen raakte er al snel bij betrokken. Beide diaconieën dragen nu bij aan de financiering van het hospice en zetten zich in om vrijwilligers te werven. Ook diaconieën van andere kerken zijn inmiddels betrokken geraakt.

Huiselijke sfeer

Het hospice is een huis waarin gestorven wordt, maar dat staat niet centraal. “Het is juist het laatste stukje van het leven waar het hier om gaat”, legt Anja aan de keukentafel uit. Het doel van het hospice is om die tijd zo aangenaam mogelijk te maken. “We willen dat onze gasten zich thuis voelen. Daarom proberen we zo goed mogelijk te voldoen aan hun wensen, of het nu gaat om het ontvangen van bezoek of om wat ze willen eten.”

Het hospice heeft een duidelijk christelijke identiteit, maar iedereen is welkom. “We willen ons werk doen met het voorbeeld van Jezus voor ogen, die de voeten van de leerlingen wast. Als mensen willen dat we met hen bidden of uit de Bijbel lezen, doen we dat heel graag, maar het is niet ons doel om mensen op het laatst van hun leven nog te bekeren.”

“Naar de gasten luisteren en ‘er zijn’, dat is de essentie”, vult Alinda aan, één van de zorgvrijwilligers. “We kunnen dicht bij de mensen zijn en de tijd voor hen nemen. Door de huiselijke sfeer voelt deze plek heel anders dan een ziekenhuis of verpleeghuis.”

Bekijk hier het verhaal van Wills Boogaard. Zijn vrouw Agnes is ernstig ziek en in haar laatste levensfase woont zij in het Hospice Huizen. Voor Wills en zijn vrouw is dit een plek waar ze worden ontzorgd, zodat er tijd is voor elkaar. Vrijwilligster Anita Visscher is hun steun en toeverlaat.

[Tekst artikel gaat verder onder video]

Brood aan de deur

Het hospice is er niet alleen voor mensen die terminaal zijn, maar ook voor hun naasten. Anja: “Mantelzorgers kunnen ontzettend overbelast zijn: ze moeten zorgen voor én een zieke, én het huis, én de boodschappen, én voor al het bezoek dat langskomt. Dat heeft ook weer zijn weerslag op de zieke zelf: die voelt zich vaak bezwaard. In het hospice kunnen we de praktische zorgen wegnemen, zodat de mantelzorgers en de zieken weer tot rust kunnen komen en er voor elkaar kunnen zijn.”

Om dat doel te bereiken, is er 24 uur per dag een verpleegkundige aanwezig, en zijn er tussen half acht ’s ochtends en elf uur ’s avonds steeds twee zorgvrijwilligers, bovendien is er vaak ook een gastvrouw of -heer.
Het hospice ontvangt steun van ondernemers uit Huizen. “De keurslager levert rookworsten, de vishandel vis in kleine porties. De bakker brengt het brood langs de deur. En elke week krijgen we een grote bos bloemen van de bloemist in het dorp.”

Over kerkmuren

De tientallen vrijwilligers komen uit verschillende kerken in Huizen. Martijn Wiesenekker, die als diaken van de hervormde gemeente betrokken was bij de oprichting, noemt de samenwerking bijzonder. “Als er één manier is om bruggen te bouwen over kerkmuren heen, is het wel de gezamenlijke inzet voor zo’n diaconaal project. Je hebt verschillende expertises nodig, en een lange adem. Het was niet altijd makkelijk, maar we hebben steeds Gods leiding ervaren.” Nu het hospice geopend is, leven nog meer kerken in Huizen mee. Ze werven vrijwilligers, dragen financieel bij en bidden voor de gasten. “Prachtig om dit initiatief zo samen te dragen.”

Gerelateerde links:

 


Met geloof is geen kerk te klein

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8122/12/kleinstekerkterwereld%201%20.jpg ‘Wanneer is een kerk te klein?’, was de vraag (ND- Zeven 29 september) naar aanleiding van een kerksluiting in het Groningse Ulrum. Een kleine week eerder, 24 september, vond de dorpskerkendag plaats, van de dorpskerkenbeweging, pas opgezet door de Protestantse Kerk Nederland. Daar werd een andere vraag gesteld: hoe kun je als kleine geloofsgemeenschap kerk zijn in het dorp?

De vraag ‘wanneer is een kerk te klein?’ roept aantallen op: hoeveel gemeenteleden, hoeveel kinderen, hoeveel doopleden, hoeveel kerkgangers zijn er? En het antwoord op die vragen is binnen de traditionele kerken al vele jaren bekend: die aantallen worden steeds kleiner.

De dorpskerkenbeweging stelt daarom niet de vraag naar aantallen, maar draait het perspectief om. Probeer niet krampachtig te behouden wat je had, maar denk erover na hoe je kerk bént. Het gaat niet om hebben, maar om zijn.

Relaties en diepgang

Dat is een wezenlijk andere manier van naar de kerk kijken. Het gaat niet om hoeveel mensen er worden geteld. Het gaat om hoe je kerk kunt zijn in je dorp. En daarbij gaat het, zoals predikant Jelle de Kok in dat artikel zo mooi verwoordt, om relaties en om diepgang. ‘Hoe is de kwaliteit van de relaties onderling, hoe diep wil je in de geloofsbeleving met elkaar gaan?’ Dat is de basis van een gemeenschap en vanuit die basis ontstaat vitaliteit.

Dat die vitaliteit er is, bleek uit de grote belangstelling voor de dorpskerkendag en het enthousiasme waarmee mensen met elkaar ervaringen deelden. Het bleek dat je niet kunt spreken van ‘de’ dorpskerk. Die bestaat niet. Ieder dorp is anders, iedere kerk is anders, iedere geloofsgemeenschap is anders. Het is goed om je daarvan ook bewust te zijn.

Eigen context

De Protestantse Kerk zet zich met de dorpskerkenbeweging in om de dorpskerk onder de aandacht te brengen en streeft ernaar dat in elk dorp een kerk is. Dit betekent niet dat in elk dorp een gelijksoortige kerkdienst wordt gehouden op de zondagmorgen, waar iedereen zich thuis moet voelen en waar de kinderen ook nog een leuke dienst kunnen meemaken. Het betekent veeleer dat je kerk bent in je eigen context en dat je als kleine kerkgemeenschap aandacht schenkt aan de onderlinge relaties en de diepte in durft te gaan met wie er zijn.

Hoe dat vorm krijgt, kan heel verschillend zijn. In de ene dorpskerkgemeenschap past een hoog-liturgische viering, in de andere een meer evangelicale dienst met beamer en band. De ene kerk is zeer op het dorp betrokken, de andere kerk is meer naar binnen gericht. Maar het gaat vooral om het feit dat je er bent.

Een kerkenraadslid vertelde me met tranen in de ogen over de paasviering die de school in zijn kerk had georganiseerd. De juf die het verhaal zou vertellen, was niet-kerkelijk, maar ze had heel goed de Mattheüs-passion bestudeerd om het verhaal van de Stille Week en Pasen aan de kinderen te kunnen vertellen. Na afloop had ze hem gevraagd of het goed genoeg was, waarop hij had geantwoord: ‘Nooit eerder heeft dit verhaal me zo geraakt.’ Hij zei tegen mij: ‘Het feit dat we kerk-zijn in het dorp, inspireerde deze juf om op haar wijze het paasverhaal te vertellen. Zo bijzonder. Er gewoon zijn, dat is al een kracht in zichzelf!’

Altijd oplossingen

Een kerk is nooit te klein, zolang er geloof in de ontmoeting blijft bestaan. Als de kern sterk is, zijn er altijd oplossingen voor praktische problemen. Vanuit de ontmoeting op de zondagmorgen kun je deuren openen naar buiten. Verwacht niet dat mensen massaal naar de kerkdienst zullen komen, maar vraag eens een dorpsgenoot naar wat hem of haar inspireert; misschien zijn er wel meer raakvlakken dan je denkt. Zoek eens contact met het dorpsbestuur: hoe kun je als kerk aansluiten bij een activiteit in het dorp? Of zet de kerkdeuren open op Allerzielen, zodat mensen een kaarsje kunnen aansteken voor iemand die ze missen.

Nee, de kerk stroomt echt niet vol op zondagmorgen en de ledenaantallen zullen niet opeens groeien. Maar alleen het feit dat de kerk er is, dat de deur open is, zodat je even die andere wereld in kunt stappen – dat maakt al het verschil.

Vanuit de ontmoeting ontstaat nieuw leven, ook al kun je de mensen op één hand tellen. Een kerk is nooit te klein, als je gelooft in de ontmoeting met de ander en de Ander. Pas wanneer dat geloof verdwijnt, heeft de kerk geen bestaansrecht meer. 

Jolanda Tuma • kerkelijk werker, dorpskerkenambassadeur voor de Protestantse Kerk

>Dit artikel werd op 10 oktober geplaatst in het Nederlands Dagblad

Gerealteerde berichten:


Dorpskerkenbeweging succesvol gestart. Haakt uw dorpskerk ook aan?

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8101/12/dorpskerken.png Op 24 september werd de dorpskerkenbeweging gelanceerd. In Maarn dachten tweehonderd kerkenraadsleden, kerkelijk werkers en predikanten die in een dorpscontext werkzaam zijn na over de verbinding tussen dorp en kerk.

In het ochtendprogramma werd ontdekt hoe dorpen kijken naar de kerk, en welke kansen er zijn om die verbindingen te versterken. In het middagprogramma werd verkend hoe de dorpskerk kan aansluiten bij het dorp, om kerk van en voor het dorp te zijn. 

Dorpskerkenambassadeurs

Ook werden de dorpskerkambassadeurs Jolanda Tuma, Betsy Nobel en Mathilde Meulensteen voorgesteld. Zij kennen de dorpscontext door en door en zijn er om mee te denken in de verschillende plaatselijke situaties.

Boek 'Sporen van God'

Tijdens de dag werd het boek Sporen van God in het dorp gepresenteerd, de publieksversie van het onderzoek van Jacobine Gelderloos, tevens projectleider van de dorpskerkenbeweging. Zij heeft aan de PThU onderzocht hoe de kerk kan bijdragen aan de leefbaarheid van het dorp. Een van haar conclusies is dat de dorpskerk meer de blik naar buiten moet richten om te ontdekken welke gemeenschappelijke belangen en verlangens maar ook zorgen dorp en kerk hebben. Het boek Sporen van God in het dorp is hier te bestellen.

Aanhaken bij dorpskerkenbeweging

Wilt u op de hoogte blijven van de dorpskerkenbeweging? Meld u dan aan voor de nieuwsbrief, die vier keer per jaar verschijnt. U kunt ook lid worden van de facebookgroep 'Dorpskerken'.

Dorpskerkenbeweging in de media

Diverse kranten en tijdschriften hebben over de dorpskerkenbeweging geschreven. Een overzicht:

Op zondag 14 oktober is Jacobine Gelderloos te gast in het televisieprogramma Jacobine op Zondag, NPO 2 17.00 uur.

Op het Inspiratiefestival op Terschelling (26 t/m 28 oktober) geeft Jacobine lezingen over het onderwerp. Sporen van God, en Anders kijken naar je dorpskerk. Voor alle Zeeuwse dorpskerken is er op 24 november de inspiratiedag 'Kerk, laat je zien!'

Gerelateerde berichten:


Collecterooster Protestantse Kerk vernieuwd

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8100/12/KIA02912.jpg Hij is er weer: het nieuwe landelijke collecterooster van de Protestantse Kerk. Net als andere jaren bevat het rooster aansprekende doelen in binnen- en buitenland. Maar er is ook iets veranderd.

Het collecterooster ondersteunt het werk van de Protestantse Kerk en Kerk in Actie. Door te collecteren voor de projecten die op het rooster staan, steunt u uw naasten in binnen- en buitenland, die soms onder moeilijke omstandigheden moeten leven en geloven. Maar u steunt ook het jeugd- en pionierswerk in ons eigen land. Zo helpt u jongeren en nieuwe gelovigen bij hun ontdekkingstocht in het geloof. De collecte is een mooi onderdeel en belangrijk ritueel van de eredienst. Het is een moment om stil te staan bij het feit dat christenen wereldwijd verbonden zijn, met elkaar delen wat ons is gegeven en er zo voor elkaar zijn.

Actualiteit

Het collecterooster van de Protestantse Kerk is voor veel gemeenten de leidraad voor het opstellen van het plaatselijke rooster, waarbij er voldoende ruimte is om te collecteren voor eigen diaconale en kerkrentmeesterlijke doelen. Het landelijke rooster werd jarenlang volgens een vast stramien opgesteld. Projecten hadden hun vaste plaats en datum. Nieuw dit jaar is dat er op het rooster voor een aantal data toepasselijke projecten is gekozen. Drie voorbeelden:

  • Aan het begin van het jaar doen ruim vijfduizend kinderen uit de Protestantse Kerk mee met het spel Sirkelslag: een passend moment om te collecteren voor JOP.
  • Februari en maart zijn in de Hoorn van Afrika de ergste droogtemaanden. Juist dan collecteren we voor projecten die in deze nood voorzien, maar die eerder niet op het collecterooster voorkwamen.
  • Op 5 mei, als wij onze vrijheid vieren, collecteren we voor onze broeders en zusters in Syrië die nu al zeven jaar in oorlog leven. 

Door collectedoelen aan de actualiteit te koppelen, spreken ze meer aan. Het vergroot de betrokkenheid van gemeenteleden bij het werk van de Protestantse Kerk en Kerk in Actie.

Materialen

Een belangrijk voordeel van het gebruik van het landelijke collecterooster van de Protestantse Kerk is dat het voorziet in goede ondersteunende materialen, zoals collectefolders, collecteafkondigingen en collectefilmpjes of Powerpointpresentaties. Projecten kunnen hierdoor op een aansprekende manier voor het voetlicht worden gebracht. Daarnaast is er de Kerk in Actie-gids die boordevol inspirerende tips en ideeën staat om uw gemeente enthousiast te maken voor de projecten van het collecterooster. Met vragen of voor advies op maat kunt u ook altijd terecht bij uw persoonlijke consulent.

Handige links:
www.protestantsekerk.nl/collecterooster: voor informatie en materialen bij collecten van de Protestantse Kerk
www.kerkinactie.nl/collecte: voor informatie en materialen bij collecten van Kerk in Actie
www.protestantsekerk.nl/webwinkel: voor het bestellen van collectefolders, collecterooster en Kerk in Actie-gids
www.kerkinactie.nl/consulenten: voor het vinden van uw persoonlijke consulent


Actie Kerkbalans start onderzoek naar meerwaarde van lokale kerken in Nederland

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/7098/12/20180125%20Kerkbalans%20Nuenen.jpg In aanloop naar de campagne van 2019 onderzoekt Actie Kerkbalans wat volgens lokale kerken hun meerwaarde is voor kerkleden en voor de gemeenschap in de wijk, het dorp of de stad. Met een online peiling wil Actie Kerkbalans dat in beeld brengen.

Actie Kerkbalans is de gezamenlijke, jaarlijkse fondsenwerfactie van de Rooms-Katholieke Kerk, de Protestantse Kerk in Nederland en de Oud-Katholieke Kerk.

Het onderzoek richt zich in eerste instantie op organisatoren van Actie Kerkbalans, maar kerkleden worden ook van harte uitgenodigd de vragenlijst in te vullen. Voor organisatoren is de peiling bovendien een hulpmiddel om helder te krijgen wat zij zelf als meerwaarde zien van hun lokale kerk en die meerwaarde vervolgens ook te communiceren in de eigen fondsenwerving. De vragenlijst is te vinden op kerkbalans.nl/peiling.

Waardevol

De kerk is voor veel mensen van waarde. Voor Lieke Sies is vooral de hechte gemeenschap in haar kerk onmisbaar. “Toen mijn man en ik jaren geleden hierheen verhuisden, voelden we ons meteen thuis in deze kerk. Wat dat is, is moeilijk te omschrijven. Het tintelt hier.” De 72-jarige Lieke Sies is lid van de protestantse gemeente die samenkomt in de Grote Kerk van Neede. “Wanneer je het moeilijk hebt, merk je van alle kanten de oprechte betrokkenheid en hulp in praktische zin.”

Voor anderen is het belangrijk dat de gemeenschap klaar staat voor de zwakkeren in de samenleving of dat het geloof samen gedeeld wordt tijdens de zondagse vieringen. Zo zijn er tal van waardevolle elementen in de diversiteit aan geloofsgemeenschappen in Nederland. Actie Kerkbalans wil dat met de peiling in kaart brengen.

Resultaat

Invullen van de online vragenlijst kan tot 15 december. Deelname kost zo’n tien minuten. De uitkomst wordt op 18 januari 2019 bekendgemaakt tijdens de perspresentatie van Actie Kerkbalans 2019. Een dag later op 19 januari gaat de landelijke campagne Actie Kerkbalans van start.

Ga naar de peiling!

Gerelateerd:


400 jaar Dordtse Synode: het beste overkómt ons

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8097/12/synode%20van%20dordt%201618%201619.jpg 2018. Dat betekent dat het dit jaar 400 jaar geleden is dat de Dordtse Synode bij elkaar kwam. Een internationaal gezelschap van protestantse theologen ging daar in debat over een verschil van mening in de Nederlandse kerken. De spanningen rond dit verschil waren zo hoog opgelopen dat een burgeroorlog dreigde, en dat terwijl men ook met Spanje nog in oorlog was.

Er moest een knoop worden doorgehakt, vonden niet alleen de kerkleiders, maar ook de Staten Generaal. Die bepaalde dat er een Synode plaats moest vinden waar het geschil zou worden beslecht. Het was een internationaal gezelschap dat in Dordt bij elkaar kwam. Er waren delegaties uit Duitsland en Engeland. Ook de Franse protestanten waren uitgenodigd, maar de banken die voor hen bestemd waren bleven leeg, omdat het hun niet toegestaan werd Frankrijk uit te reizen.

Waar ging het nu eigenlijk over in Dordt? Wat was dat voor een kwestie die de gemoederen zo kon verhitten? Theologisch gezien ging het om de vraag:

Is geloof een menselijke keuze, of is het een gave van God?

Of, om het in woorden van onze tijd te zeggen:

Is geloof maakbaar?

Voor de mondige mens, die zich meer en meer van zijn mogelijkheden bewust begon te worden, was het verleidelijk om te zeggen dat geloof op een menselijke beslissing berust. Geloof als een overtuiging waarvoor men kiest, zoals men ook voor een beroep of – ethisch – voor een manier van leven kan kiezen. Een opvatting die ook in de Nederlanden breed werd aangehangen en door respectabele geesten als Coornhert en Spiegel werd gepropageerd, en die ook in de kerk invloed ging krijgen.

Toch riep deze gedachte, in zijn consequenties doorgetrokken, niet alleen instemming, maar ook verzet op. Natuurlijk is geloven kiezen voor God, maar is geloof niet méér dan een menselijke keuze? Is geloof niet – net als liefde – iets dat ons overkómt? Iets waar je je zelf over verwondert? Ja, natuurlijk volgt daar ook een keuze op. Liefde is ook kiezen voor je geliefde. Maar het diepste, dat wat aan die keuze voorafgaat, is een geheim waar je geen greep op krijgt.

Het mooiste, dat wat je leven te diepste bepaalt, het beslissende, dat overkómt je.

De Dordtse Leerregels – het geschrift waarin de synode haar eindoordeel formuleerde – spreken in bevlogen woorden over wat er gebeurt als Gods liefde het hart raakt: God opent het hart dat gesloten is. Wat hard is maakt Hij zacht. Het ‘onbesneden’ hart legt Hij bloot en maakt het gevoelig voor zijn liefde. Wat dood is maakt Hij levend. Wat boos is maakt Hij goed. De mens die het kwade wil beweegt Hij tot het goede. Dat is wat er met een mens gebeurt als de boodschap van Gods liefde bij hem binnendringt. En dan kan hij niets anders dan daar ja tegen zeggen, en je ook tegen Christus in wie Gods ons zijn liefde laat zien. Een ja uit vrije keuze want liefde kent geen dwang, al blijft het een wonder dat het je is overkomen.

[Tekst gaat verder onder kader]

Geloofsbelijdenis Protestantse Kerk

In haar vieren, haar spreken en haar handelen belijdt de Protestantse Kerk in elke tijd en in elke situatie opnieuw dat Jezus Christus Heer en Verlosser van de wereld is. Zo roept ze op tot vernieuwing van het leven in cultuur, maatschappij en staat. Dit Protestantse Kerk doet dit in gemeenschap met de belijdenis van het voorgeslacht, zoals die is verwoord:

in de Apostolische geloofsbelijdenis, de Geloofsbelijdenis van Nicea en de Geloofsbelijdenis van Athanasius waardoor de kerk zich verbonden weet met de algemene christelijke Kerk.

in de (Onveranderde) Augsburgse Confessie en de Catechismus van Luther - waardoor de kerk zich verbonden weet met de lutherse traditie

in de Heidelbergse Catechismus, de Catechismus van Genève en de Nederlandse Geloofsbelijdenis met de Dordtse Leerregels - waardoor de kerk zich verbonden weet met de gereformeerde traditie.

De kerk erkent de betekenis van de Theologische Verklaring van Barmen voor het belijden in het heden. De kerk erkent met de Concordie van Leuenberg dat de lutherse en gereformeerde tradities door een gemeenschappelijk verstaan van het Evangelie bijeenkomen.

 

Over dat wonder ging het in de synode. Natuurlijk heeft men daaromheen ook veel geredeneerd. Bijvoorbeeld over hoe je over mensen moest denken die zulke dingen niet ervoeren. Had God hen níét lief? Verwierp Hij ze en waren ze voor eeuwig verloren? Zulke vragen besprak men ook in Dordt. Het kost theologen moeite om voor het wonder van de liefde halt te houden.

Ook ná de synode zijn er nare dingen gebeurd. Uitsluiting van tegenstanders en tijdelijk zelfs vervolging. Zo ging dat in een tijd dat geloof en politiek nauw met elkaar waren verbonden.
Toch hangen de vragen waar het in Dordt over ging nog steeds in de lucht. Hoe maakbaar is een samenleving? Hoe maakbaar is het menselijk leven? Hoe maakbaar zijn religie en geloof? Gaat het daarin enkel om menselijke keuzes, of moeten we naast de keuzes die wij maken, en misschien ook wel dwars door onze keuzes heen, niet ook rekenen met wat ons kan overkómen? En zou wat ons overkomt niet het wonder van Gods liefde kunnen zijn? Als we tegen de grenzen van ons menselijk kunnen aanlopen en de twijfel slaat toe, kunnen we voor zulke dingen weer gevoelig worden.

De synode heeft nog wat meer gedaan dan discussiëren over deze vragen. Zij heeft een kerkorde voor de Nederlandse protestantse kerken opgesteld, die het zo’n 200 jaar uit zou houden. Zij heeft ook beslist dat de Bijbel uit de oorspronkelijke talen vertaald zou worden in het Nederlands en een commissie samengesteld die voor die vertaling zorg zou dragen. Dat leverde in 1637 de Statenvertaling op, die – naast de vertalingen die in de 20e en 21e eeuw verschenen – tot in onze tijd wordt gelezen. Een kerkvergadering dus die wat tot stand heeft gebracht. Reden om er na 400 jaar weer eens aan te denken.

Auteur: Dr. John van Eck. Hij studeerde klassieke taal- en letterkunde (promotie) en theologie. Van 1981 tot 2008 werkte hij als legerpredikant namens de Nederlandse Hervormde Kerk en de Protestantse Kerk in Nederland.

Ode aan de synode
Op 10 november a.s. opent Koning Willem-Alexander in de Augustijnenkerk in Dordrecht de jubileumviering 400 jaar Nationale Synode (1618-1619) onder de titel ‘Ode aan de Synode’. Daarna volgen 180 dagen met activiteiten, evenementen en exposities. Meer informatie vindt u op www.synode400.nl.

[Over de afbeelding: Rechts achterin zijn de lege banken te zien die voor de Fransen bestemd waren. Onder de balken zijn draden te zien waaraan belletjes verbonden waren waarmee delegatieleden zich konden melden als ze wat in te brengen hadden. Vooraan zien we het publiek. De synode was openbaar.]

Gerelateerd:


Heeft u woensdag tijd? Vrijwilligers gezocht voor GIRO555-belpanel!

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8093/12/belpanel.jpg Op de Giro555 actiedag aankomende woensdag 10 oktober zijn er 300 vrijwilligers nodig voor het belpanel. We zoeken gemeenteleden die (bijna) 18 jaar of ouder zijn en naar de locaties in Almere of Houten willen komen. Waarom? Om de duizenden belletjes van mensen die een gift willen geven in ontvangst te nemen. Zo kunnen we ons heel praktisch inzetten voor onze broeders en zusters op Sulawesi.

Helpt u mee in het belpanel? We zoeken mensen die tijdens de middag en avond voor slechts een paar uurtjes beschikbaar zijn. Het zou fantastisch zijn als u bijvoorbeeld twee gemeenteleden of wellicht een groepje jongeren bereid weet te vinden.

Interesse? Mail Gerdine: g.klein@kerkinactie.nl

Gerelateerd


Oproep: Zing zondag voor Sulawesi psalm 130 'Uit diepten van ellende'

http://www.protestantsekerk.nl/static/image/8080/12/Psalm130.png De afgelopen dagen zijn de beelden de wereld rondgegaan van de verschrikkelijke ramp op Sulawesi. Beelden die stil maken, onmachtig. Zoveel leed, zoveel slachtoffers. We hebben er geen woorden voor.

We kunnen bidden, doneren... én zingen. Zingen om hoop, om troost, zingen om liefde.

Als we dat zingen nu eens allemaal samen doen aanstaande zondag? Als we nu eens allemaal vanuit onze eigen kerk samen het grootste koor van Nederland vormen en dan voor iedereen die meedoet een euro storten voor de hulp aan Sulawesi.

Doet u ook mee? Dit is het plan:

Aanstaande zondag zingt u voor of na de kerkdienst of op het moment dat het u uitkomt Psalm 130 vers 1. Dit is de Psalm ‘Uit diepten van ellende’. Hier vindt u een luisterfragment. Ook nodigen we onze partner kerken uit om mee te doen.

Het lied in het Nederlands en in het Indonesisch in een print en powerpoint uitvoering. U kunt de Psalm in twee talen zingen.

U hoeft niet uw liturgie te wijzigen. De diaken of predikant kan aangeven dat het hier gaat om een lied dat deze zondag in vele kerken wordt gezongen. Het zou fijn zijn als elk gemeentelid een euro doneert of dat de diaconie dit namens de gemeenteleden doet. 

Het is leuk als een gemeentelid, bijvoorbeeld een jongere, van dit speciale moment een foto of een filmpje maakt. Deze verzamelen we op onze website zodat onze broeders en zusters in Indonesië zien dat we ze niet vergeten.

Aanmelden

Wilt u zich aanmelden bij Gerdine Klein g.klein@kerkinactie.nl? Zodat wij weten hoe groot het grootste koor is. Het filmpje of de foto kunt u ook naar haar sturen.

Alvast veel dank voor uw betrokkenheid en inzet!

Gerelateerd bericht:
Kerken in actie voor Sulawesi: liturgiesuggesties etc.


Nieuws! > Kerknieuws / Nieuws / Agenda / Verbinding

Zoeken

Diensten!

Kerk aan Kerkplein te GrijpskerkOp zondag 21 oktober beginnen we om 09:30 in de kerk aan het Kerkplein te Grijpskerk, waar ds. Mw. C.G. Spijker-van Engelenhoven uit Garrelsweer hoopt voor te gaan.


Overzicht kerkdiensten.

Laat de Bijbel spreken

Omzien naar elkaar

Noaberschap: uw ogen en oren zijn nodig! Laat via ons meldpunt weten wie extra aandacht en zorg nodig heeft.

backtotop